31 Mart 1918-ci ildə Azərbaycan xalqına qarşı törədilmiş soyqırım zamanı minlərlə insan qətlə yetirildi, evlər və yaşayış məntəqələri dağıdıldı.

Azmedinfo.az arxiv sənədlərinə əsasən yazır ki, həmin dövrdə səhiyyə xidməti kifayət qədər inkişaf etmədiyindən yaralıların xilası əsasən məhdud imkanlarla həyata keçirilirdi.

O zaman mövcud olan xəstəxanalar, xüsusilə Bakıdakı tibb məntəqələri və hərbi hospitallar ağır vəziyyətdə qalan insanlara yardım göstərməyə çalışırdı. Şəhərin müxtəlif yerlərində fəaliyyət göstərən müsəlman xeyriyyə cəmiyyətləri və könüllü həkimlər yaralılara ilkin tibbi yardım göstərirdilər. Lakin tibbi ləvazimatların azlığı, dərman çatışmazlığı və sanitariya şəraitinin qeyri-kafi olması səbəbindən bir çox insanın həyatını xilas etmək mümkün olmurdu.

Həmin dövrdə həkimlərin və tibb işçilərinin fədakarlığı böyük rol oynayıb. Şahidlərin xatirələrinə görə, Bakı, Şamaxı və Qubada evlərdə və məscidlərdə yaralılara yardım göstərən yerli həkimlər, eləcə də kəndlərdə təbii üsullarla müalicə aparan loğmanlar böyük çətinliklərə baxmayaraq insanlara kömək edirdilər.

1918-ci ilin mart soyqırımı zamanı tibbi yardımın məhdudluğu, eləcə də həkim və dərman çatışmazlığı, həmin dövrdə səhiyyə sisteminin vəziyyətini bir daha göstərir. Bu hadisələr Azərbaycan səhiyyəsinin inkişafında mühüm dərslər vermiş və sonrakı illərdə tibb sisteminin gücləndirilməsi istiqamətində addımların atılmasına səbəb olmuşdur.